I. Konstantin

I. Konstantin (Latince: Flavius Valerius Constantinus; 22 Şubat 272 - 22 Mayıs 337) veya Büyük Konstantin, MS 306 - 337 yılları arasında hüküm süren ve Hristiyanlığı kabul eden ilk Roma imparatorudur. Roma'da Hristiyanlığın statüsünün yükseltilmesinde, Hristiyan ibadetlerinin suç olmaktan çıkarılmasında ve onlara yönelik zulmün durdurulmasında önemli bir rol oynadı. Böylelikle Roma İmparatorluğu'nun Hristiyanlaşmasında bir dönüm noktası oldu. Konstantinopolis şehrini kurdu ve bin yıldan fazla bir süre boyunca imparatorluğun başkenti olarak kalmasını sağladı.

Hayatı ve Kariyeri

Mezya'daki Dardania'da (günümüzde Niş, Sırbistan) doğan Konstantin, İlirya kökenli bir Roma ordusu subayı olan ve Tetrarşi'nin dört imparatorundan biri olacak Flavius Constantius'un oğluydu. Annesi Helena ise düşük sınıftan bir kadındı ve muhtemelen Anadolu'dan geliyordu. Daha sonra azize ilan edilen Helena, bazı geleneklere göre oğlunun Hristiyanlığa geçmesini sağlayan kişi olarak kabul edilirken, bazıları ise Konstantin'in onu dönüştürdüğüne inanır. Konstantin, Roma imparatorları Diocletianus ve Galerius'un yönetimi altında üstün başarılar sergiledi. Kariyerine doğu eyaletlerinde Perslere karşı savaşarak başladı, ancak MS 305'te batıya çağrılarak Britanya eyaletinde babasının yanında savaştı. Babasının 306'da ölmesinin ardından Konstantin, ordusu tarafından Eboracum'da augustus (imparator) ilan edildi. Sonunda imparatorlar Maxentius ve Licinius'a karşı iç savaşlardan galip çıkarak, 324 yılında Roma İmparatorluğu'nun tek hükümdarı oldu.

Konstantin tahta çıktıktan sonra imparatorluğu güçlendirmek için çok sayıda reform gerçekleştirdi. Sivil ve askeri otoriteleri birbirinden ayırarak devleti yeniden yapılandırdı. Enflasyonla mücadele etmek için, bin yıldan fazla bir süre Bizans ve Avrupa para birimleri için standart haline gelen yeni bir altın sikke olan solidus'u tanıttı.